---
description: 'แปลโดย : Claude 3 Opus (Pro)'
---

# Free Software

## Free Software

Yet, Stallman was not quite ready to give up.

Mostly blaming Noftsker for the demise of the AI Lab, the hacker initially committed to reimplementing all of Symbolics’s software upgrades. He kept up with their documentation of new features, then wrote code that offered the same features, basically single-handedly redoing the work of the startup’s six developers. He shared this code with LMI, offering Greenblatt’s startup a fighting chance against Symbolics, and kept this up long enough for Greenblatt to hire new programmers and get his company back in shape.

Then, Stallman decided it was time for a fresh start. He had convinced himself that hacker culture could still change the world, but concluded that a new plan was needed: “an ambitious project that strikes at the root of the way that the commercial, hostile way of life is maintained.”

Specifically, Stallman wanted to reverse the general trend towards proprietary software, software restricted by licenses and copyright, which was by the 1980s becoming increasingly widespread. In line with the hacker ethos, Stallman believed that a computer program offered the maximum benefit if people could help improve it. And as computers had made copying information virtually free, preventing software from being shared “sabotages humanity as a whole,” the hacker argued.

Even worse, proprietary software typically cannot be inspected. If people do not have access to the human-readable source code of the software they run on their computers, they can’t be sure what their own machine is actually doing. A program may be malicious, and for example restrict, censor, spy on, or otherwise abuse its user.

Stallman believed that running proprietary software essentially meant surrendering control to whoever developed it.

“If the users don't control the program, the program controls the users,” he reasoned. “With proprietary software, there is always some entity, the ‘owner’ of the program, that controls the program—and through it, exercises power over its users.”

Stallman instead wanted computers to be tools of empowerment and freedom. He believed that users should at all times be in control of their own machines.

To help realize this, he developed a philosophy that required any computer program to offer four essential freedoms:

* The freedom to run the program as you wish, for any purpose (freedom 0).
* The freedom to study how the program works, and change it so it does your computing as you wish (freedom 1). Access to the source code is a precondition for this.
* The freedom to redistribute copies so you can help others (freedom 2).
* The freedom to distribute copies of your modified versions to others (freedom 3). By doing this you can give the whole community a chance to benefit from your changes. Access to the source code is a precondition for this.

Or in short, users (roughly) needed to have “the freedom to run, copy, distribute, study, change and improve the software.” This requires that the human readable source code of a program is published, and that it isn't subject to restrictive copyright licenses. Stallman would classify software that offered all four essential freedoms as free software. (With “free” as in “freedom,” the hacker liked to emphasize—not as in “free beer.”)

## **ซอฟต์แวร์เสรี**

อย่างไรก็ตาม สตอลแมนยังไม่พร้อมที่จะยอมแพ้

โดยส่วนใหญ่โทษนอฟท์สเกอร์สำหรับความตายของ AI Lab แฮกเกอร์ในตอนแรกมุ่งมั่นที่จะนำการอัปเกรดซอฟต์แวร์ทั้งหมดของ Symbolics มาใช้ใหม่ เขาติดตามเอกสารของคุณสมบัติใหม่ จากนั้นเขียนโค้ดที่มีคุณสมบัติเดียวกัน โดยพื้นฐานแล้วเป็นการทำงานของนักพัฒนาหกคนของสตาร์ทอัพใหม่ด้วยตัวคนเดียว เขาแบ่งปันโค้ดนี้กับ LMI มอบโอกาสให้สตาร์ทอัพของกรีนแบลตต์ต่อสู้กับ Symbolics และทำเช่นนี้นานพอที่กรีนแบลตต์จะจ้างโปรแกรมเมอร์ใหม่และทำให้บริษัทของเขากลับมาอยู่ในสภาพดี

จากนั้น สตอลแมนตัดสินใจว่าถึงเวลาเริ่มต้นใหม่ เขาโน้มน้าวตัวเองว่าวัฒนธรรมแฮกเกอร์ยังคงสามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้ แต่สรุปว่าต้องการแผนใหม่: "โครงการที่ทะเยอทะยานที่โจมตีรากเหง้าของวิถีชีวิตเชิงพาณิชย์ที่เป็นปรปักษ์ที่ดำรงอยู่"

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สตอลแมนต้องการกลับทิศทางของแนวโน้มทั่วไปไปสู่ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์ ซอฟต์แวร์ที่ถูกจำกัดโดยใบอนุญาตและลิขสิทธิ์ ซึ่งในทศวรรษ 1980 กำลังแพร่หลายมากขึ้นเรื่อยๆ สอดคล้องกับจริยธรรมแฮกเกอร์ สตอลแมนเชื่อว่าโปรแกรมคอมพิวเตอร์จะให้ประโยชน์สูงสุดหากผู้คนสามารถช่วยปรับปรุงมันได้ และเนื่องจากคอมพิวเตอร์ทำให้การคัดลอกข้อมูลแทบจะฟรี การป้องกันไม่ให้ซอฟต์แวร์ถูกแชร์จึง "ทำลายมนุษยชาติโดยรวม" แฮกเกอร์โต้แย้ง

แย่ยิ่งกว่านั้น ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์โดยทั่วไปไม่สามารถตรวจสอบได้ หากผู้คนไม่สามารถเข้าถึงซอร์สโค้ดที่อ่านได้ของซอฟต์แวร์ที่พวกเขาใช้บนคอมพิวเตอร์ของตน พวกเขาก็ไม่มั่นใจว่าเครื่องของตัวเองกำลังทำอะไรอยู่จริง ๆ โปรแกรมอาจเป็นอันตราย และตัวอย่างเช่น จำกัด เซ็นเซอร์ สอดแนม หรือละเมิดผู้ใช้

สตอลแมนเชื่อว่าการใช้ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์หมายถึงการยอมจำนนต่อการควบคุมของผู้ที่พัฒนามัน

"หากผู้ใช้ไม่ควบคุมโปรแกรม โปรแกรมก็ควบคุมผู้ใช้" เขาให้เหตุผล "ด้วยซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์ จะมีบางองค์กรเสมอ 'เจ้าของ' ของโปรแกรม ที่ควบคุมโปรแกรม และผ่านมัน ใช้อำนาจเหนือผู้ใช้"

สตอลแมนต้องการให้คอมพิวเตอร์เป็นเครื่องมือของการเสริมพลังและเสรีภาพแทน เขาเชื่อว่าผู้ใช้ควรควบคุมเครื่องของตัวเองได้ตลอดเวลา

เพื่อช่วยทำให้สิ่งนี้เป็นจริง เขาพัฒนาปรัชญาที่กำหนดให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ทุกโปรแกรมต้องมีเสรีภาพสี่ประการที่สำคัญ:

* เสรีภาพในการใช้งานโปรแกรมตามที่คุณต้องการ เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ (เสรีภาพ 0)
* เสรีภาพในการศึกษาการทำงานของโปรแกรม และเปลี่ยนแปลงมันเพื่อให้ทำงานตามที่คุณต้องการ (เสรีภาพ 1) การเข้าถึงซอร์สโค้ดเป็นเงื่อนไขสำหรับสิ่งนี้
* เสรีภาพในการเผยแพร่สำเนาเพื่อให้คุณสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้ (เสรีภาพ 2)
* เสรีภาพในการแจกจ่ายสำเนาเวอร์ชันที่ปรับเปลี่ยนของคุณให้ผู้อื่น (เสรีภาพ 3) โดยการทำเช่นนี้ คุณสามารถให้โอกาสกับทั้งชุมชนที่จะได้รับประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงของคุณ การเข้าถึงซอร์สโค้ดเป็นเงื่อนไขสำหรับสิ่งนี้

หรือสั้นๆ ผู้ใช้ (โดยหยาบ) จำเป็นต้องมี "เสรีภาพในการรัน คัดลอก เผยแพร่ ศึกษา เปลี่ยนแปลง และปรับปรุงซอฟต์แวร์" ซึ่งกำหนดให้ต้องมีการเผยแพร่ซอร์สโค้ดที่มนุษย์อ่านได้ของโปรแกรม และไม่ขึ้นอยู่กับใบอนุญาตลิขสิทธิ์ที่จำกัด สตอลแมนจะจำแนกซอฟต์แวร์ที่มีเสรีภาพสี่ประการที่สำคัญทั้งหมดว่าเป็นซอฟต์แวร์เสรี (Free Software) (โดย "free" ในความหมายของ "freedom" หรือ "เสรีภาพ" แฮกเกอร์ชอบย้ำ ไม่ใช่ในความหมายของ "free beer" หรือ "เบียร์ฟรี")
