---
description: 'แปลโดย : Claude 3 Opus (Pro)'
---

# The Gold Exchange Standard

## The Gold Exchange Standard

The Stable Money Association had, during the period shortly after the First World War, been quick to assert its influence. Just one year after its founding, the group successfully argued their case at the 1922 Genoa Economic and Financial Conference, where representatives of 34 major industrialized countries had gathered to resolve the major economic and political issues facing postwar Europe.

The representatives at the conference agreed to adopt a gold exchange standard. National currencies would maintain a fixed exchange rate against gold, but central banks were granted relative flexibility to pursue a monetary policy that targeted price stability through the manipulation of interest rates.

These price stabilization policies had to be managed per country: the stabilizers proposed that a currency’s purchasing power should remain stable within its own national economy. But this meant that if the aggregate price levels in different countries began to vary, the value of their national currencies could fluctuate against one another, potentially affecting international trade.

The stabilizers acknowledged this, but thought it was worth the trade-off.

“\[. . .] when stability of the internal price level and stability of the external exchanges are incompatible, the former is generally preferable” Keynes wrote, and “when the dilemma is acute, the preservation of the former at the expense of the latter is, fortunately perhaps, the line of least resistance.”

The stabilizers also believed that international trade could still happen relatively smoothly under a gold exchange standard, if central banks would adhere to what Keynes had called the rules of the game. In a nutshell, countries with a trade surplus (that export more than they import) and, therefore, an inflow of gold, were supposed to lower interest rates, thereby stimulating more borrowing, resulting in more currency in circulation, and higher prices overall. Countries with a trade deficit were expected to increase interest rates for the opposite effect.

The increased price level in countries with a trade surplus should make products from that country less attractive for export, which should help decrease the size of the trade surplus. Meanwhile, lower prices in the countries with trade deficits should make products from these countries more attractive for export, which should help decrease their trade deficit. Much like under a floating fiat currency system, the change in aggregate prices between countries should help bring the trade balance between them into equilibrium.

Hayek, too, acknowledged that such a trade equilibrium could be maintained under the gold exchange standard, as it could under the fiat currency standard. But he didn’t agree that that was a good thing. . .

## มาตรฐานการแลกเปลี่ยนทองคำ

Stable Money Association ได้รีบยืนยันอิทธิพลของตนในช่วงเวลาหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งทันที เพียงหนึ่งปีหลังจากก่อตั้ง กลุ่มได้โต้แย้งอย่างประสบความสำเร็จในการประชุมเศรษฐกิจและการเงินเจนัวปี 1922 ซึ่งตัวแทนจาก 34 ประเทศอุตสาหกรรมชั้นนำได้มารวมตัวกันเพื่อแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจและการเมืองที่สำคัญที่ยุโรปหลังสงครามเผชิญ

ผู้แทนในการประชุมตกลงที่จะใช้มาตรฐานการแลกเปลี่ยนทองคำ สกุลเงินประจำชาติจะรักษาอัตราแลกเปลี่ยนคงที่เทียบกับทองคำ แต่ธนาคารกลางได้รับความยืดหยุ่นในการดำเนินนโยบายการเงินที่มีเป้าหมายเพื่อรักษาเสถียรภาพของราคาผ่านการบิดเบือนอัตราดอกเบี้ย

นโยบายการรักษาเสถียรภาพราคาเหล่านี้ต้องได้รับการจัดการในแต่ละประเทศ: ผู้สนับสนุนเสถียรภาพเสนอว่าอำนาจซื้อของสกุลเงินควรมีเสถียรภาพภายในเศรษฐกิจของประเทศตนเอง แต่นั่นหมายความว่า หากระดับราคารวมในประเทศต่างๆ เริ่มแตกต่างกัน มูลค่าของสกุลเงินในประเทศอาจผันผวนต่อกันและกัน ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการค้าระหว่างประเทศ

ผู้สนับสนุนเสถียรภาพยอมรับสิ่งนี้ แต่คิดว่ามันคุ้มค่าแลกเปลี่ยน

"\[...] เมื่อเสถียรภาพของระดับราคาภายในประเทศและเสถียรภาพของอัตราแลกเปลี่ยนภายนอกเข้ากันไม่ได้ ปกติแล้ว สิ่งแรกเป็นที่พึงปรารถนากว่า" เคนส์เขียนไว้ และ "เมื่อสถานการณ์ตึงเครียด การรักษาสิ่งแรกโดยแลกมากับสิ่งหลังนั้น บางทีโชคดีแล้วที่เป็นเรื่องยากน้อยกว่า"

ผู้สนับสนุนเสถียรภาพยังเชื่อด้วยว่า การค้าระหว่างประเทศยังสามารถเกิดขึ้นได้อย่างราบรื่นภายใต้มาตรฐานการแลกเปลี่ยนทองคำ หากธนาคารกลางจะปฏิบัติตามสิ่งที่เคนส์เรียกว่ากฎของเกม โดยสรุป ประเทศที่มีการค้าเกินดุล (ส่งออกมากกว่านำเข้า) และดังนั้นจึงมีทองคำไหลเข้า ควรลดอัตราดอกเบี้ย เพื่อกระตุ้นให้มีการกู้ยืมมากขึ้น ส่งผลให้มีสกุลเงินหมุนเวียนมากขึ้น และราคาโดยรวมสูงขึ้น ขณะที่ประเทศที่การค้าขาดดุลคาดว่าจะเพิ่มอัตราดอกเบี้ยเพื่อให้ได้ผลตรงข้าม

ระดับราคาที่เพิ่มขึ้นในประเทศที่การค้าเกินดุลควรทำให้สินค้าจากประเทศนั้นดึงดูดใจน้อยลงสำหรับการส่งออก ซึ่งจะช่วยลดขนาดของการค้าเกินดุล ในขณะเดียวกัน ราคาที่ต่ำกว่าในประเทศที่การค้าขาดดุลควรทำให้สินค้าจากประเทศเหล่านี้ดึงดูดใจมากขึ้นสำหรับการส่งออก ซึ่งจะช่วยลดการขาดดุลการค้าของพวกเขา เช่นเดียวกับในระบบสกุลเงินลอยตัว การเปลี่ยนแปลงของราคารวมระหว่างประเทศควรช่วยให้ดุลการค้าระหว่างพวกเขาเข้าสู่จุดสมดุล

ฮาเยกเองก็ยอมรับด้วยว่า ดุลยภาพทางการค้าดังกล่าวสามารถรักษาไว้ได้ภายใต้มาตรฐานการแลกเปลี่ยนทองคำ เช่นเดียวกับที่ทำได้ภายใต้มาตรฐานสกุลเงินตรา แต่เขาไม่เห็นด้วยว่านั่นเป็นเรื่องดี...
