---
description: 'แปลโดย : Claude 3 Opus (Pro)'
---

# The Last Point of Centralization

## The Last Point of Centralization

On January 8, 2009, Bitcoin started out with one user: the creator of the electronic cash scheme himself. And although at least a couple hundred people had probably heard of the project after Nakamoto’s announcement on the Cryptography mailing list, the low engagement to his email and the—once again—generally skeptical responses, suggest that in the early days only a handful of them probably gave the software a spin (with Hal Finney famously receiving the first-ever transaction on January 12, from Nakamoto).

Nevertheless, the seed was planted. With a fixed currency supply, semi-anonymity, censorship resistant payments, basic smart contract capabilities, and relatively fast and cheap global transactions embedded in its DNA, Bitcoin was ready to be adopted by anyone who believed they could benefit from it.

And one thing was clear: if Bitcoin would attract users, they’d come on their own accord. Bitcoin was a currency that people used if and when they chose to use it—not because anyone forced them to. Whereas using fiat currency was mandated by law—it’s the money that had to be used to pay taxes, if nothing else—sending and receiving bitcoin would be entirely voluntary.

Eventually, users did indeed come. Despite a very slow first year, Bitcoin began to gain some real traction throughout 2010. Transaction volume slowly picked up, new developers were finding the project, and a small online community was forming on an internet forum dedicated to the electronic cash project.&#x20;

That’s when Satoshi Nakamoto removed the last significant point of centralization from the project: himself.

The pseudonymous creator of Bitcoin had initially taken a leading role in continued software development, and held a large sway over the direction of the free and open source project. But as the digital currency started to grow in popularity, Nakamoto had slowly been stepping back. Eventually, by the end of 2010, he stopped responding to messages completely, and removed his contact information from the bitcoin.org website.

Technically, Nakamoto’s disappearance was inconsequential. The mysterious developer did not actually control Bitcoin: it existed as a peer-to-peer network operated by users around the world.. But in practice, the project’s creator had enjoyed the natural authority to dictate code changes.

By extension, Satoshi Nakamoto could decide the rules of the system, and he indeed rolled out some changes to these rules during his tenure as lead developer. He removed functionality from Script that he believed could be dangerous, for example, while adding certain restrictions to the protocol to limit resource requirements and ensure smooth operation.

In the early days, this type of leadership was probably necessary. Bitcoin was a small project with experimental software, and it was helpful to roll out critical fixes quickly and unilaterally. But down the line, Nakamoto’s influence may have become a liability: as the project leader, he could become a target for regulators, blackmailers, or various forms of corruption. Alternatively, he could lose his mind and bring Bitcoin in jeopardy simply through his own whims.

With Nakamoto gone, no one had a similar level of natural authority over the project. By the end of 2010, Bitcoin became truly decentralized.

## การรวมศูนย์ครั้งสุดท้าย

เมื่อวันที่ 8 มกราคม 2009 บิตคอยน์เริ่มต้นด้วยผู้ใช้เพียงคนเดียว: ผู้สร้างระบบเงินสดอิเล็กทรอนิกส์เอง และแม้ว่าอย่างน้อยสองสามร้อยคนน่าจะเคยได้ยินเกี่ยวกับโครงการนี้หลังจากการประกาศของนาคาโมโตบนเมลลิ่งลิสต์ Cryptography แต่การมีส่วนร่วมในอีเมลของเขาที่ต่ำ และอีกครั้งที่มีการตอบกลับอย่างสงสัยโดยทั่วไป บ่งชี้ว่าในช่วงแรกๆ มีเพียงไม่กี่คนที่ลองใช้ซอฟต์แวร์ (โดยฮัล ฟินนีย์ได้รับธุรกรรมครั้งแรกในวันที่ 12 มกราคม จากนาคาโมโต)

อย่างไรก็ตาม เมล็ดพันธุ์ได้ถูกปลูกแล้ว ด้วยอุปทานเงินที่คงที่ ความนิรนามระดับหนึ่ง การชำระเงินที่ต้านทานการเซ็นเซอร์ ความสามารถพื้นฐานของสัญญาอัจฉริยะ และธุรกรรมทั่วโลกที่ค่อนข้างรวดเร็วและถูกฝังอยู่ในดีเอ็นเอ บิตคอยน์พร้อมที่จะถูกนำไปใช้โดยทุกคนที่เชื่อว่าตัวเองจะได้ประโยชน์จากมัน

และหนึ่งสิ่งที่ชัดเจน: ถ้าบิตคอยน์จะดึงดูดผู้ใช้ พวกเขาจะมาด้วยความสมัครใจของตัวเอง บิตคอยน์เป็นสกุลเงินที่ผู้คนใช้ถ้าและเมื่อพวกเขาเลือกที่จะใช้ - ไม่ใช่เพราะใครบังคับ ในขณะที่การใช้เงินกระดาษถูกบังคับโดยกฎหมาย - มันคือเงินที่ต้องใช้จ่ายภาษีอย่างน้อยที่สุด - การส่งและรับบิตคอยน์จะเป็นไปด้วยความสมัครใจโดยสิ้นเชิง

ในที่สุดผู้ใช้ก็เริ่มเข้ามาจริงๆ แม้จะเริ่มต้นปีแรกอย่างเชื่องช้า แต่บิตคอยน์เริ่มได้รับความนิยมอย่างจริงจังตลอดปี 2010 ปริมาณธุรกรรมค่อยๆ เพิ่มขึ้น นักพัฒนาใหม่ๆ ก็เข้ามาพบโปรเจ็คนี้ และชุมชนออนไลน์ขนาดเล็กก็เริ่มก่อตัวในฟอรัมอินเทอร์เน็ตที่ทุ่มเทให้กับโครงการเงินสดอิเล็กทรอนิกส์

นั่นคือตอนที่ซาโตชิ นาคาโมโตถอดจุดรวมศูนย์ที่สำคัญสุดท้ายออกจากโปรเจค: ตัวเขาเอง

ผู้สร้างบิตคอยน์ที่ใช้นามแฝงนี้เริ่มแรกมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาซอฟต์แวร์อย่างต่อเนื่อง และมีอิทธิพลอย่างมากต่อทิศทางของโครงการซอฟต์แวร์ฟรีและโอเพ่นซอร์ส แต่เมื่อสกุลเงินดิจิทัลเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น นาคาโมโตก็ค่อยๆ ถอยห่างออกไป ในที่สุด ในช่วงปลายปี 2010 เขาก็หยุดตอบข้อความโดยสิ้นเชิง และลบข้อมูลติดต่อของเขาออกจากเว็บไซต์ bitcoin.org

ในทางเทคนิค การหายตัวไปของนาคาโมโตไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆ นักพัฒนาที่ปริศนาผู้นี้ไม่ได้ควบคุมบิตคอยน์จริงๆ: มันมีอยู่ในรูปแบบเครือข่ายเพียร์ทูเพียร์ที่ดำเนินการโดยผู้ใช้ทั่วโลก แต่ในทางปฏิบัติ ผู้สร้างโปรเจ็คมีอำนาจตามธรรมชาติในการกำหนดการเปลี่ยนแปลงโค้ด

ต่อเนื่องจากนั้น ซาโตชิ นาคาโมโตสามารถตัดสินใจกฎของระบบได้ และเขาได้ทำการเปลี่ยนแปลงกฎเหล่านี้จริงๆ ในช่วงที่เป็นนักพัฒนาหลัก เขาลบฟังก์ชันบางอย่างออกจาก Script ที่เขาเชื่อว่าอาจเป็นอันตราย ในขณะเดียวกันก็เพิ่มข้อจำกัดบางอย่างในโปรโตคอลเพื่อจำกัดความต้องการทรัพยากรและทำให้การทำงานราบรื่น

ในช่วงแรกๆ ภาวะผู้นำแบบนี้อาจจำเป็น บิตคอยน์เป็นโปรเจ็คขนาดเล็กที่มีซอฟต์แวร์แบบทดลอง และการแก้ไขข้อบกพร่องที่สำคัญอย่างรวดเร็วและเบ็ดเสร็จเป็นเรื่องที่ช่วยได้ แต่ต่อมา อิทธิพลของนาคาโมโตอาจกลายเป็นภาระ: ในฐานะผู้นำโปรเจ็ค เขาอาจกลายเป็นเป้าหมายของหน่วยงานกำกับดูแล พวกแบล็กเมล์ หรือการทุจริตในรูปแบบต่างๆ หรือไม่เขาอาจเสียสติและทำให้บิตคอยน์ตกอยู่ในอันตรายเพียงเพราะอารมณ์ของตัวเอง

เมื่อนาคาโมโตจากไป ไม่มีใครมีระดับอำนาจตามธรรมชาติที่คล้ายกันเหนือโปรเจ็ค ภายในสิ้นปี 2010 บิตคอยน์ก็กลายเป็นระบบกระจายอำนาจอย่างแท้จริง
